4 veker og like blid

Synne og eg kosar oss heime, og vi er stort sett fornøgde begge to. (Mulig vi har ein slags gjensidig påverknad på kvarandre på det punktet...)

Ho smilar stadig oftare.

Og er veldig sterk i nakken.

Vi må seie oss godt fornøgde med val av baby. Og så gler eg meg likevel litt til ho blir enno litt større. Eg har nemleg eigentleg fleire prosjekt på gang enn å vere mamma, men Synne har høgare prioritet enn både husarbeid, bøker, matlaging, symaskin og strikkepinnar...

Velkommen

Den tredje permisjonsveka gav resultat! Synne kom 6. oktober klokka 09.10, og no er vi vel heime frå eit framifrå opphald på barselhotellet. Alt er bra med heile familien, og Synne er både søt og snill (og som snytt ut av nasa på far sin).

2. veke

Den andre permisjonsveka har ligna ganske mykje på den første. 

-Litt meir sying og strikking

-Eit par kinobesøk (to i veka - det er ikkje verst! Eg kan anbefale "Engelen", men absolutt ikkje anbefale "the Frost - sjansen for at den kjem på ein kino nær deg er også forsvinnande liten, med mindre du ur på Sunnmøre...)

-Ein tur på biblioteket (etter å ha gått dit i ekstremt regnvêr)

-Nok ein tur til jordmora (som meinte eg kom til å komme tilbake neste veke også)

-Ein tur på jobb for å sjå litt folk og få litt feriefølelse - haustferien har nemleg starta :)

-Og ellers rolege dagar heime.

Håpar den neste permisjonsveka blir litt meir actionfylt. Ikkje for det - eg har framleis mange prosjekt igjen på lista mi, men det hadde no vore kjekt å få selskap snart... 

1. veke

Her heng jobbnøklane mine, og her skal dei etter planen henge til etter påske. Det er heilt ok å tenkje på :)




Perminsjonen min har no vart ei veke, og for alle bekymra sjeler der ute som trudde eg kom til å kjede meg, så kan eg berolige med at det har eg ikkje gjort. Ikkje det at eg har hatt så grusomt stramt program heller, men det er jo ganske deilig. Dette er noko av det eg har gjort så langt:

-sydd og strikka ein del (sjå evt. her for å sjå resultat)
-høyrt på radio (radioresepsjonen startar jo akkurat samtidig med den elendige frokostquizen på tv2. God timing!)
-følgt med på internett (veit jo aldri når det kan skje noko nytt)
-bakt eplemuffins (som til og med Andreas som ikkje likar stekt eple likte)
-vore hos jordmor
-lest bok ("Ute av verden", Karlo Ove Knausgård. Lang bok, foreløpig lesverdig)
-brukt lang tid på badet om morgonen
-ete lang frukost
-hatt ei butikkrunde i sentrum (den blir sjeldan så lang...)
-skrive liste over alt det eg skal rekke i løpet av permisjonen. Ungen kan berre drøye det ei stund til...

Dette er altså akkurat som ferie, berre at eg ikkje reiser vekk. Ny erfaring for meg, og eg trur det kan gå fint ei god stund til!

sjeldan syting

Eg syt ekstremt sjeldan over kva skattepengane blir brukt til, og eg betaler skatten min med glede. Men i dag kan dagbladet.no melde at svineinfluensaen har kosta 1 109 625 000 kroner. I Noreg er det 1100 stadfesta tilfelle av svineinfluensa. Ein treng ikkje ha så mange studiepoeng i matematikk for å skjøne kor hinsides dette er...

9,4 millionar dosar med vaksine (som ikkje er ferdig enno) til 69 kroner per stykk har Noreg forplikta seg til å kjøpe inn. Professor i medisinsk etikk, Jan Helge Solbakk, meiner i den same artikkelen at 2/3 av desse bør gjevast til fattige land. Dei kan i alle fall få mine 2 dosar! 

Pandemien er jo uansett utsett...

Ferdaminne

frå sommarferien 2009

Slik var sommarferien min, nokså omtrentleg og punktvis oppsummert:

Ei veke med sydenvêr og besøk av Ragnhild på Stranda.

Ei veke med sydenvêr, bading og avslapping i Førde.

Ti dagar med vestlandstemperatur (12-17 grader) og mange fine opplevingar på Island. Eg fekk dessutan strikka meg Island rundt i ein pitteliten Citröen, og sett mykje forskjellig vulkansk aktivitet (og noko som ikkje var så aktivt lenger). Desse bileta viser det som var mest aktivt:

Ein geysir (men ikkje den ordentlege Geysir, den er (nesten) død. Dette er naboen og veslebroren Strokkur.)


Ein ventil i jorda, som peip litt og lukta råttent egg.

Ca. fem dagar hos mormor på Haga og diverse treff i Oslo og deromkring.

Tre dagar i Ålesund med nevø ++.

To dagar med kjekt besøk av Ellisiv på Stranda.

Fem dagar åleine på Stranda (dei kjedelegaste dagane i ferien).

Ei lita veke i Riga og Tallinn med Live, Sunniva og mamma. Shopping, kafè, trasking, hygge og spa.

Ei veke med teltferie på Sørlandet. Campinglivet er svært sjarmerande, om enn kummerleg med lite tunneltelt og litt større mage...

Ei helg med bryllup i Farsund - som toastmaster, endåtil!

Ein laaaang søndag med køyring frå Farsund til Stranda, før sommarferien veldig brått var over og jobben kalla (men eg fekk strikka meg oppover Noreg også).

sommar

Eg kan opplyse om at etter nokre timar i kjøleskapet smakte Nidar sin klassikarpose godt, sjølv om eg ikkje klarte å skilje bitane frå kvarandre.

Skal eg berre gi opp?

Biletet har eg lånt frå Firda.no.

Å få elevar til å bruke internett og PC til det dei skal er ofte ei utfordring. Det ligg jo mange freistingar ute på dette internettet, eg forstår jo det. Eg prøver og prøver, med merknader og alt. Overfor elevar, altså. Dette er tydelegvis ei utfordring på mange nivå, ser eg. Det kan truleg vere verdt det å snike litt på facebook før neste val... Så kanskje ein får ein viss peikepinn på kva som er dei verkelege hjartesakene og satsingsområda?

Evig truskap?

Høgre (og tydelegvis venstre) meiner vi skal måle kor norske folk er for at ein skal få kalle seg norsk statsborgar. Testen kan du ta her (eg tvilar sjølvsagt litt sidan den ligg på start.no, men...). 

Det er ikkje spørsmåla eg bekymrar meg for for min eigen del. Abid Raja meiner berre det at desse 19 spørsmåla ikkje er nok til å avgjere om ein er norsk nok. Men dersom eg blir tvinga til å stå med handa på hjertet og sverge truskap til konstitusjonen og flagget, så kan det vere det er noko som vrengjer seg litt inni meg. Det er ikkje slikt eg likar å drive med, og eg håpar at alle framtidige innvandrarar også får sleppe. 

Eg lurer på - kan eg melde meg ut?

stygt

Dette var det styggaste og mest provoserande eg såg i påskeferien. Dette sikkerheitsgjerdet israelarane har sett opp i ei rett og fin linje for å sikre seg...

Dette sjekkpunktet gjekk vi igjennom nesten kvar dag. Vi brukte ikkje så lang tid på det, men eg misunner på ingen måte dei som dagleg må bruke fleire timar i kø (og bli dårleg behandla i tillegg) for å få komme seg igjennom og på jobb, og enno mindre dei som plutseleg ikkje får ferdast i nabolaget sitt lenger fordi dei av ein eller annan grunn ikkje får lov. Svært provoserande. Inne er det omtrent som ein flyplass, berre at det ikkje er fly. Det er gjennomlysing av bagasje og metalldetektorar (men det er ikkje så nøye om det pip, berre du har raudt pass...). Taxiane står i kø og ventar på passasjerar.

Vi besøkte eigarane av dette hotellet, ein palestinsk mann som er gift med ei norsk dame. Faren hans bygde hotellet for lenge sidan, og det har vore levebrødet til familien sidan. Plutseleg fekk dei ikkje eige det lenger, for israelarane bestemte seg for å setje opp eit vakttårn i hagen, kutte ned trea og sette gjerde rundt. Etter planen skal muren gå rundt hotellet, slik at eigaren, som er palestinar, ikkje får lov til å komme inn på sin eigen eigedom. Han får ikkje lov no heller, men dei er i ein rettssak, så israelarane har enno ikkje bygd muren. Dei har gitt han tilbud om å få lov til å komme inn på eigedomen av og til, og synest sjølv det er eit generøst tilbod som han burde takke ja til, og gi seg på den rettssaka. Kanskje det har noko med at det ikkje er eit godt tilbod å ta heile kaka og gi tilbake ein kremtopp, slik israelarane jo har for vane. Dei hadde altså ikkje vore i hotellet sitt på fleire år.

Dei har ein lang veg å gå i dette landet...